Την Κυριακή 17 Μαΐου 2026 το Τμήμα District 25 – Hellas ‘’IOANNIS TRANTAS’’ – HJ15 – KOZANI WEST MACEDONIA με αφορμή τον εορτασμό της επετείου της AHEPA Day διοργάνωσε μια λιτή αλλά ταυτόχρονα πολύ όμορφη και πετυχημένη εκδήλωση.

Ο εορτασμός αυτός, ο οποίος τελεί υπό τις ευλογίες της Αρχιεπισκοπής Αμερικής, υπογραμμίζει το έργο της ΑΧΕΠΑ για τους απανταχού Έλληνες και παράλληλα αποτελεί ημέρα μνήμης για τα μέλη της τα οποία με αυταπάρνηση συνέβαλλαν στη διάδοση των ιδεωδών του Ελληνισμού και της Ελληνικής Παιδείας προσφέροντας παράλληλα σημαντικό φιλανθρωπικό έργο στην Ελλάδα.

Στο τέλος της θείας λειτουργίας η οποία τελέστηκε στον Καθεδρικό Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Κοζάνης τελέστηκε αρτοκλασία στην οποία συμμετείχαν τα μέλη και οι φίλοι του Τμήματος.

Με το πέρας του τελετουργικού, ο πρόεδρος του Τμήματος της AHEPA Αδ Βασίλης Καψάλης απευθυνόμενος στο εκκλησίασμα ανέφερε τα εξής:

Αγαπητοί πατέρες, αγαπητοί αδελφοί και αδελφές εν Χριστώ,

Σήμερα συγκεντρωθήκαμε με σεβασμό και δέος μπροστά στον Κύριο για να τελέσουμε το ιερό μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των αδελφών μας, των εκλιπόντων μελών της ΑΧΕΠΑ, αυτής της ιστορικής αδελφότητας που για περισσότερο απο έναν αιώνα εργάζεται για την προώθηση των ελληνικών ιδανικών, της παιδείας, της φιλανθρωπίας και της κοινότητας.

Η ΑΧΕΠΑ δεν είναι απλώς ένας οργανισμός. Είναι ένας ζωντανός δεσμός που ενώνει τον Ελληνισμό με την Ορθοδοξία και τις αξίες του δημοκρατικού πολιτισμού. Τα μέλη της υπηρέτησαν με αφοσίωση, μεράκι και ανιδιοτέλεια. Υπήρξαν στυλοβάτες της ελληνοαμερικανικής κοινότητας, αλλά και της εκκλησίας, της οικογένειας, της αλληλεγγύης.

Σήμερα, με ευγνωμοσύνη στην καρδιά, μνημονεύουμε εκείνους που πορεύτηκαν πριν από εμάς — εκείνους που έσπειραν έργα καλής προαίρεσης, που στήριξαν την επόμενη γενιά με υποτροφίες, με πράξεις αγάπης, με την αθόρυβη αλλά ουσιαστική τους παρουσία.

Η Εκκλησία μας διδάσκει πως ο θάνατος δεν είναι το τέλος, αλλά μια μετάβαση. Οι ψυχές των δικαίων βρίσκονται «ἐν χειρὶ Θεοῦ». Έτσι κι εμείς, προσευχόμαστε σήμερα για την ανάπαυσή τους “ἐν τόπῳ φωτεινῷ, ἐν τόπῳ χλοερῷ, ἐν τόπῳ ἀναψύξεως”, ελπίζοντας πως τα έργα τους θα ακολουθούν τις ψυχές τους.

Ας τους θυμόμαστε όχι μόνο με δάκρυα, αλλά και με πράξεις — συνεχίζοντας το έργο τους, τιμώντας τις αρχές τους, και ενισχύοντας την ενότητα και την προσφορά προς τον συνάνθρωπο.

Ας είναι αιωνία η μνήμη τους.

Αιωνία η μνήμη